Sentiment langs de lijn verdwenen

Afdrukken
PDF

hans de groot adEen unieke fusie is een gouden zet gebleken. Nooit eerder fuseerden drie jeugdafdelingen van voetbalclubs, maar NBSVV, SV Piershil en Goudswaardse Boys laten zien dat in een jaar tijd veel kan gebeuren. „Het bloed stroomt weer."

Drie, vier weken lang bleven Nieuw-Beijerlanders naast elkaar zitten in de kleedkamer. Net als dorpsgenoten uit Piershil of Goudswaard. Maar na een krappe maand hadden de 170 jeugdvoetballers hun dorpsgevoel opzij gezet. SJO Korendijk was dé jeugdclub in het westen van de Hoeksche Waard.

Sentimenten
Het moment dat de jeugdspelers uit Piershil hun tenue aantrokken naast leeftijdsgenoten uit de twee andere dorpen vergeet Hans de Groot niet meer. De voorzitter was even bang dat de sentimenten de gefuseerde jeugdopleiding zouden verscheuren. "Dat is gelukkig niet gebeurd. Het was even aftasten, maar we hebben een gezamenlijk belang: samen voetballen voor een jeugdvereniging." En dus spelen dejonge baltovenaarsal voor het tweede seizoen op drie sportcomplexen . Een half seizoen in Nieuw-Beijerland, de andere seizoenshelft in Piershil of Goudswaard. De Groot: "Dat schema maken we aan het begin van het seizoen bekend. Dat is wel zo overzichtelijk, ook voor de ouders die moeten rijden." Peter van der Sluis uit Nieuw-Beijerland is een van de vele voetbalouders in Korendijk. Zijn dochter Noëlle en zij zoon Levi hebben het goed naar hun zin bij de nieuwe fusieclub. "Ze vinden het fijn dat ze nu met kinderen op hetzelfde niveau kunnen spelen. En of dat nou hoog of laag is, dat maakt niet uit. Als ze maar aan elkaar gewaagd zijn. Dat is makkelijker te bereiken als je meerdere teams hebt." Juist dat gegeven - een (te) groot niveauverschil vanwege de geringe aanwas van spelers - is iets waar meerdere clubs in de regio mee kampen. HVV Bernisse en PFC uit Geervliet fuseerden de jeugd al en ook jeugdspelers uit Den Bommel en Achthuizen op Goeree-Overflakkee delen sinds kort een kleedkamer. In de Hoeksche Waard hebben ZBVH in Zuid-Beijerland en 's-Gravendeel ook moeite elk jaar voldoende jeugdelftallen op de been te brengen. "Wij hebben nu 170 kinderen en die kunnen we qua sterkte indelen zodat het niveauverschil tussen de besten en de minderen niet al te groot is. Daardoor hebben alle spelers meer plezier. En daar gaat het om. Het voetbalbloed stroomt weer", zegt De Groot.

Onwennig
Hoe soepel het nu ook gaat langs de lijn, het sentiment maakte de eerste wedstrijden en trainingen nog wat onwennig. "Het was aftasten", zegt Tilly van Groot Battavé uit Goudswaard. Elke wedstrijd keek ze bij haar zoon Jaydon in de 'Onder 17'. "Nieuw-Beijerland was eerst de concurrent en opeens zaten ze samen in een team. Dat was wennen." Maar het sentiment maakte snel plaats voor saamhorigheid. Van Groot Battavé: "Het is heel gezellig met alle 'nieuwe' ouders. De ene week haalt de een koffie, de ander neemt dan weer eens koeken mee. Hartstikke leuk. En we zien dat onze kinderen het naar hun zin hebben. Dat is het allerbelangrijkste." De afstanden tussen de drie complexen is inmiddels ook vervaagd, zegt Van der Sluis. "De velden liggen er goed bij, dus we hebben niets te klagen. En vanuit Nieuw-Beijerland zijn we in tien minuten in Goudswaard. Dat is geen enkel probleem." Voorzitter De Groot is vooral trots op het feit dat de jonge vereniging al een hecht team aan het worden is. "Ik was groot voorstander van de fusie en als je dan ziet dat het zo goed uitpakt, maakt dat je trots. Op zaterdag zie je alle spelers plezier maken in het veld en ook daarbuiten. Alsje dat als dorpsclub voor elkaar kunt krijgen, denk ik dat je het gewoon heel goed doet."

Bron: AD 30-9

AddThis Social Bookmark Button