AD: 'Staartploeg NBSVV kan ook in derby geen vuist maken'

Afdrukken
PDF

adDe laatste derby onder de Korendijkse vlag was nooit een wedstrijd. Zonder groots te hoeven spelen, was ZBVH in Nieuw-Beijerland duidelijk beter dan het onmachtige NBSVV: 1-4.

De loodzware Mus waar trainer Louis Jacobs in Nieuw-Beijerland aan begonnen is, lijkt op het voormalige dorpsevenement Trek de Pont. In plaats van een veerpont trekt de trainer een ploeg die na de degradatie en een leegloop aan spelers is afgegleden naar het dal van de vierde klasse. Dat NBSVV een week eerder eindelijk de eerste seizoensoverwinning te pakken had, was zaterdag geen moment terug te zien. „We kwamen gewoon tekort, dan houdt het op", zei NBSVV' er Niels Jacobs.
ZBVH had tegen de Filopopers aan één helft genoeg om de wedstrijd te beslissen. De gevaarlijkste spelers aan Zuid-Beijerlandse zijde, Lars van Gameren (penalty en schot) en Jimmy Andeweg (kopbal), ontdeden de der-by al bij rust van alle mogelijke spanning.

Die was er voor de circa veertig toeschouwers alleen nog in de duels te zien. In de kaartenregen op het natte, koude en winderige sportpark De Kreek ontstond een opstootje met wat duw- en trekwerk tussen Van Game-ren en Jacobs. Daarbij zou de leidsman, zo zei hij na afloop, op zijn hoofd zijn geraakt. Beide spelers konden met rood vertrekken. Later kwam Pirmin Buitendijk met geel voor een natrappende beweging goed weg.

NBSVV' er Guus Smulders leek vlak voor tijd de eindstand te bepalen met een goedkoop gegeven strafschop. Maar de laatste treffer van de laatste Korendijkse derby, voordat de gemeente opgaat in de fusiegemeente Hoeksche Waard, was de eerste van het seizoen van Mike Andeweg. De tweelingbroer van aanvaller Jimmy leek de laatste jaren van de radar verdwenen, maar viel zaterdag weer in bij Hercules en schoof in blessuretijd de 1-4 binnen.

„Ik heb een internationale baan, dus ben ik voor mijn werk veel aan het reizen", zei doelpuntenmaker Mike Andeweg over de reden van zijn eerdere afwezigheid. „Doordat ik niet altijd mee kan trainen doe ik vaak met het tweede elftal mee. Daarbij heb ik ook nog blessureleed gekend. Donderdag viel onverwacht mijn nacht-dienst uit en kon ik alsnog trainen. Ik heb lekker getraind, werd gelijk beloond met een plek bij het eerste elftal. Nu mocht ik invallen en kon ik ook nog belangrijk zijn. Dat is mooi meegenomen."

Bron: AD 3-12

AddThis Social Bookmark Button